Wiatrakowiec Ciervy

Wiatrakowiec Ciervy

Wiatrakowiec Ciervy był to jakby samolot, ale bez skrzydeł; miał u góry rodzaj wiatraka o poziomych łopatkach. Silnik napędzał tylko śmigło z przodu, zaś „wiatrak” poruszał się samoczynnie pod wpływem prądu powietrza. Sterowanie odbywało się przez przechylanie osi „wiatraka”. Wiatrakowiec miał tę wadę, że nie mógł startować pionowo w górę, ani też utrzymać się nieruchomo w powietrzu, za to mógł do tego stopnia zwolnić swój lot, że dobry biegacz dotrzymał mu kroku. W przypadku ustania pracy silnika wiatrakowiec nie walił się jak kamień w dół, lecz spokojnie – jak ze spadochronem – opadał na ziemię; podobną zaletę ma też dzisiejszy helikopter, choć nie w każdej sytuacji. Tak było do początku lat 40-tych. Po tym czasie wiatrakowce znikły, gdyż pod każdym względem ustępowały udoskonalonemu już znacznie helikopterowi. Jeszcze drobna ciekawostka. W czasie wojny jednoosobowe bezsilnikowe wiatrakowce były używane przez załogi U-Bootów do obserwowania powierzchni morza. Ciągnięte przez szybko płynący okręt mogły wznosić się do 100 m w górę. O ile na temat samolotu de la Ciervy od czasu do czasu pisało się w przedwojennych gazetach o tyle w sprawie helikoptera panowało głuche milczenie. Nic dziwnego, gdyż sprawę tego idealnego wehikułu powietrznego rozwiązano należycie dopiero w latach 1937— 1941, nadając mu obecny kształt.

Comments are closed.